Marshall, Francis Ord

Biografie

Francis Ord Marshall werd op 17 februari 1810 in Londen geboren als zoon van John Marshall, scheepskapitein in dienst van de East India Company, en Jane Campbell. Zijn jeugd bracht hij in de Kaapkolonie door, waarheen zijn vader in 1816 vertrok om president van de Lombard en de Discount Bank in Kaapstad te worden. Omstreeks 1821 keerde de familie terug naar Engeland.

Vertrek naar Java

Van 5 april 1831 tot 6 maart 1835 was Francis werkzaam als writing clerk bij het House of Lords. Na een intern onderzoek waarbij een onrechtmatige kasincassatie aan het licht kwam, vertrok hij naar Java, waar hij op 10 mei 1836 toestemming tot tijdelijk verblijf verkreeg voor de residentie Batavia. Zijn verblijf werd herhaaldelijk verlengd; pas op 16 april 1852 verkreeg hij toestemming tot permanent verblijf.

Ondernemer en houtcontractant

Op Java ontplooide Francis diverse activiteiten. In 1839 werkte hij als architect en machinist op suikerondernemingen nabij Semarang en Pekalongan. Vanaf omstreeks 1850 was hij houtcontractant te Gedong Panie bij Bodja (residentie Semarang), met een djatihoutbosperceel van 3.600 hectare. Tevens was hij eigenaar van de barken “Ellen” en “Naga Laut”, waarmee langs de Javase kust hout werd getransporteerd. Zijn zakelijke belangen werden tijdens zijn afwezigheid behartigd door de firma B. Kopersmit & Co. en G.A.W. Wermuth te Semarang.

Concubine en Indisch nageslacht

Vanaf zijn aankomst op Java leefde Francis samen met zijn Chinese concubine Teh Ing Nio (familienaam Teh of The, de geromaniseerde vorm van Zheng, 銀). Bij haar verwekte hij zes kinderen: Fanny (1839), Edward (1840), Marie (1842), Ellen (1843), Thomas (1846) en Lucij (1853). De vijf oudsten werden op 7 april 1851 hervormd gedoopt te Semarang. Zijn dochter Ellen huwde later een Dessauvagie; haar nageslacht vormt een omvangrijke Indo-Europese familie traceerbaar tot in de 21e eeuw.

Overlijden

Na zijn definitieve terugkeer op Java overleed Francis op 5 april 1870 te Japara, vermoedelijk als slachtoffer van de aldaar heersende koorts- en pokkenepidemie. Hij was zestig jaar oud. Als executeur-testamentair trad G.A.W. Wermuth op; de afwikkeling van de nalatenschap duurde ruim twee jaar.