De familie Stokbroo bestond slechts drie generaties in Nederlandsch-Indië en heeft alleen daar geleefd. Johannes Stokbroo (Amsterdam 1783–Semarang 1844) arriveerde in 1804 in Indië aan boord van het schip “Maria”, werd in 1805 sous-lieutenant-ter-zee en raakte in mei 1807 in handen van zeerovers terwijl hij zich aan boord bevond van de Indische oorlogspantjallang “De Vrede” voor Indramajoe; zeven maanden bracht hij door als slaaf van een radja in de Lampongs, daarna werd hij verkocht aan de sultan van Lingga en uiteindelijk door een Chinees vrijgekocht. Later werd hij havenmeester, scriba en assistent-resident te Joana en in 1831 gepensioneerd. Zijn enige kind Lucas Henrie Stokbroo overleed in 1829 te Batavia. De familienaam werd voortgezet via Lodewijk Hendrik Jacob Stokbroo, een zoon van de inlandse vrouw Porsia geboren in 1833, die door Johannes werd aangenomen en in 1847 op verzoek van diens weduwe officieel toestemming kreeg de naam Stokbroo te dragen.