Biografie

George François de Bruyn Kops werd op 28 oktober 1886 geboren te Benkoelen op Sumatra’s Westkust, als zoon van George François de Bruyn Kops sr. — destijds controleur tweede klasse in Benkoelen en later resident van Bali en Lombok (1905–1909, onder wiens bestuur de Bali-expeditie van 1906–1908 plaatsvond) — en Gustavine Susanne Peter. Via zijn moeder was hij een achterkleinzoon van de uit Londen afkomstige Francis Ord Marshall (1810–1870), eigenaar en architect van suikerondernemingen bij Semarang, en diens Chinese concubine Teh Ing Nio.

Olympische medaille Londen 1908

Na zijn H.B.S.-diploma te Rotterdam (1904) en tijdens de voorbereiding op het groot-ambtenaarsexamen ontwikkelde hij zich tot een getalenteerd voetballer. Hij speelde aanvankelijk bij Achilles te Rotterdam en vanaf 1904 als linksbuiten bij HBS te Den Haag. Op 29 april 1906 debuteerde hij in het Nederlands elftal in een vriendschappelijke wedstrijd tegen België. In totaal kwam hij driemaal voor Oranje uit en maakte één doelpunt.

In oktober 1908 maakte hij deel uit van de Nederlandse selectie voor het eerste olympische voetbaltoernooi in Londen. Nederland verloor in de halve finale met 4–0 van Groot-Brittannië, maar won met 2–0 van Zweden en veroverde de bronzen medaille — de eerste olympische medaille ooit door een Nederlandse sportploeg behaald.

Loopbaan Departement van Financiën

Op 20 november 1909 trad hij in dienst als burgerlijk ambtenaar te Batavia. Na zijn benoeming tot adspirant-controleur werd hij in 1911 overgeplaatst naar het Departement van Financiën. Via de rangen van waarnemend commies-redacteur (1913), adjunct-referendaris (1915), referendaris (1919) en administrateur (1920) klom hij op tot inspecteur. Vanaf 1921 werkte hij te Soerabaja; ultimo 1925 volgde overplaatsing naar het hoofdkantoor te Batavia. Op 27 november 1927 werd hij inspecteur-onderhoofd van de Dienst der In- en Uitvoerrechten en Accijnzen; op 2 oktober 1930 hoofdinspecteur en hoofd van die dienst.

Directeur Financiën en Raad van Nederlandsch-Indië

Vanaf 20 augustus 1934 waarnam hij als thesaurier-generaal. Op 29 maart 1935 volgde zijn benoeming tot directeur van het Departement van Financiën — een van de hoogste ambtelijke functies in de koloniale bestuurshiërarchie. Op 21 november 1938 werd hij benoemd tot lid van de Raad van Nederlandsch-Indië, het hoogste adviescollege van de gouverneur-generaal. Bij K.B. 22 februari 1935 werd hij O.O.N.; op 20 augustus 1937 ontving hij de R.N.L.

Repatriëring en laatste jaren

Op 23 november 1945 werd hem eervol ontslag verleend als lid van de Raad van NI. Op 15 januari 1947 keerde hij terug naar Nederland en vestigde zich in ’s-Gravenhage. Hij overleed aldaar op 22 november 1979, 93 jaar oud. Zijn echtgenote Adé van Vliet was hem op 11 januari 1978 voorgegaan.